~~ Ey Hayat! ~~

[anastasia]

Ey Hayat...

Bir şarkıysa yaşamak hiç susmadan şarkı söylemek isterim...
Alabora olmuş bir teknede suların ortasında mücadele etmekse,
ve yüzmekse hiç umutsuzluğa kapılmadan.... ve yılmadan çevrende dolanan
köpekbalıklarına .. yüzerim....
Avuç içi kadar bir toprakta yeşertmekse bir filizi hayat... gerekirse
gözyaşlarımla sular yine yeşertirim.... zaman zaman belki bir lokma ekmek
dahi bulamamaksa.. sorun değil bir serçe olur sokaktaki kırıntıları
kekerim....
Başını sokacak bir baraka dahi bulamamaksa , ben sokak lambaları altındada
beklerim..
Çalışmaksa yaşamak, hiç bişey olmasa küfe taşırım sırtımda, gerekirse
yükümden iki büklüm eğilirim...
Şiirler yazmaksa her türlü cilvesine edasına, yazarım,tren vagonları gibi
arka arkaya,mısraların en güzelini dizerim...
Eğer şanslıysam ve bulmuşsam bir lokma bir hırka, şükrederim...
Varlık içinde olmaksa hayat , dilediğini dilediğin anda yapabilecek güçse
,
gücümü olmayanlarla paylasirim.. paylastikca artar bilirim.. ve Tanrımdan
bir zamanlar ac olduğum zamanları unutmamayı, hiç aç olmadıysamda
kalabileceğim düşüncesini aklımdan çıkarmamayı dilerim..
İyi zamanlar ise hayat gülerim söylerim, dozunda sevinirim...
Ama kötü zamanlar ise, bağrına saplanmış bir hançer gibi ve kan sızan
kıpkırmızı,daha çok güler daha çok söylerim.. Sabır dilerim, dert gelmişse
dermanda gelir bir vakit bilirim..
Sağlıklı olmaksa hayat kıymetini bilmeye çalışır, hastalıksa gık demeden
çekerim...
Ey hayat !
Sen her ne olursan ol , nasıl olursan ol, bana nasıl gelirsen gel.. ben
seni
yine de can-ı gönülden severim...