¤~Yuregimi Bir Gul Cizdi...~¤

[{suMEYYE}]

Gülün dikeni battı dün parmağıma, ve hala

gülümseyerek bakıyorum parmağımdaki küçük sıyrığa...

kızamadım...

çünkü gülün dikeni batmadan önce şükretmiştim;

" Ya Rabbi, ne kadar güzel yaratmışsın " demiştim.

Kızamadım, çünkü bir

dakika önce güzel kokusunu sineme çekmiştim,

bakmaya kıyamamıs

dokusuna hayran kalmıştım, çünkü

batmadan önce yüreğime koymuş

onu sevmiştim...

dikenini unutmuş muydum?

unutmuştum dikenini...

unutmuştum iste....

acıtmayayım diye dokunmaya çekindiğim gül,

ince ve derin bir yara

açmıştı parmağıma...

gülümsedim yarayada...

süzülen iki damla kanada...

çünkü o yarayı açan bakmaya kıyamadiğım

o güldü...

sevdiklerimizin yüreğimizde actıkları yaralarda

aslında o gülün açtigi yara

gibi değil miydi...???

ince ve derin bir yara...

aslında çok önemsiz gibi görünse de her

kımıldadiğinizda yüreğinizi

inceden sızlatan bir yara...

ama dostlarınız o yarayı açmadan önce

siz

muhabbet dolu kokularını

sineye çekmiştiniz, zamanı,

mekanı ve kalbinızı paylaşmıştınız...

yarayı açmadan önce siz onları

kalbinize koymuştunuz...

kızabilirmıydınız...? ?

kızamazdınız elbet...

sevdiklerimizin açtıkları yaralarda

o gülün açtiği yara gibi ince ve derin...

ama yârimiz o yarayı açmadan önce biz

şükretmistik, kokusunu sinemize

çekmis, bakmaya kıyamamıştık...

dikenini unutmuş muyduk...???

unutmuştuk tabi...

ama biz gülümsemeliyiz yaraya...

belki süzülen iki damla kanada...

gülümsemeliyiz işte....

çünkü o yarayı açmadan önce biz onu

KALBİMİZE

koymuştuk ve sevmiştik...