Her Tercih Bir Vazgeçiştir

[GuLCe]

Olur ya gelirsen, kapım kilitli değil ama açabilir misin bilmem… Ben bana yettim sen bana artık yetebilir misin bilmem…
İstemsiz yaşanmışlıklarımın içinde istemesem bile olmam gereken yerdeyim,
biliyorum… Her tercih bir terk ediş ve bir yaklaşıştır,
ve her tercihte bir kaybediş ve bir kazanış… Her hatada bir öğreniş,
bir eksiliş ve her hata bir gözden düşüş ve bir menzilden çıkış…
Zamanın bir saniyesini bile geri çevirmeye gücün yetmezken sen kendini hala güçlü mü sanıyorsun ?
Güçlü değilsin… Ve en önemlisi benden daha fazla değilsin.
Dedin ya sen bu kadarmışsın diye, ne yazık sen bu kadar bile değilmişsin.
Ben bu kadarım ama tekrar ve tekrar yinelenen bir yansıma aynamda:
“Görüntümde kendi gözlerimin içine bakabilmenin haklı gururu var yüzümdeki tebessümümde.”
Sahi aynaya bakabiliyor musun ?
Sen bakabiliyorsan bile bence aynalar sana çoktan küs…
Yaşamak zaten zor neden bu daha da zorlamak bazı şeyleri ?
Neden aynı hataların tekerrürü? Neden bazı şeyleri düzeltmeme çabası inatla ?
Yalanlar görüyorum çevremde ki yazık aşklar bile yalan…
Midem bulanıyor… Yalan söylemiyor değilim bazen benimde dilimi dolanır hayali hikayeler ama hiçbirini yansıtmam gerçeğe…
Neden bu dil ucuyla söylenen sevgi sözleri…
Erteledim bazı şeyleri, ve bazen mecburi hatırlatışlarım var kendime gerçekleri.
Gün geçtikçe kendime daha çok benziyorum,
artık bazı şeyleri başkalarına göre yapmak zorunda olmadığımı anladım,
artık gözlerim daha bir ben bakıyor,
artık saçlarım daha bir ben dalgalanıyor,
artık cümlelerim daha bir ben kokuyor…
Olur ya gelirsen, kapım kilitli değil ama açabilir misin bilmem…
Ben bana yettim sen bana artık yetebilir misin bilmem…
İstemsiz yaşanmışlıklarımın içinde istemesem bile olmam gereken yerdeyim,
biliyorum… Her tercih bir terk ediş ve bir yaklaşıştır,
ve her tercihte bir kaybediş ve bir kazanış…
Her hatada bir öğreniş, bir eksiliş ve her hata bir gözden düşüş ve bir menzilden çıkış…
Zamanın bir saniyesini bile geri çevirmeye gücün yetmezken sen kendini hala güçlü mü sanıyorsun ?
Güçlü değilsin… Ve en önemlisi benden daha fazla değilsin.
Dedin ya sen bu kadarmışsın diye,
ne yazık sen bu kadar bile değilmişsin.
Ben bu kadarım ama tekrar ve tekrar yinelenen bir yansıma aynamda:
“Görüntümde kendi gözlerimin içine bakabilmenin haklı gururu var yüzümdeki tebessümümde.”
Sahi aynaya bakabiliyor musun?
Sen bakabiliyorsan bile bence aynalar sana çoktan küs…
Yaşamak zaten zor neden bu daha da zorlamak bazı şeyleri ?
Neden aynı hataların tekerrürü? Neden bazı şeyleri düzeltmeme çabası inatla ?
Yalanlar görüyorum çevremde ki yazık aşklar bile yalan…
Midem bulanıyor… Yalan söylemiyor değilim bazen benimde dilimi dolanır hayali hikayeler ama hiçbirini yansıtmam gerçeğe…
Neden bu dil ucuyla söylenen sevgi sözleri…
Erteledim bazı şeyleri, ve bazen mecburi hatırlatışlarım var kendime gerçekleri.
Gün geçtikçe kendime daha çok benziyorum,
artık bazı şeyleri başkalarına göre yapmak zorunda olmadığımı anladım,
artık gözlerim daha bir ben bakıyor, artık saçlarım daha bir ben dalgalanıyor,
artık cümlelerim daha bir ben kokuyor…
Mutluluk sadece kendim olmayı başarabilmekmiş sanırım...
Yalansız dolansız…