çığ

[aLiCaN]

Dağın bir noktasından kopup yuvarlanan ve yuvarlandıkça büyüyen kar kümesine verilen ad. Dağ tepelerine dik yamaçlarına devamlı yağan karlar, büyük bir yığın haline gelir ve dağın eğilimi sebebi ile yerlerinde tutunamaz olur. Yağışın değişik bir şekil alması, durdukları dengeyi bozacak bir ses yankısı, rüzgâr gibi sebepler, bu kar kümesinin bulunduğu yerde duramayarak, dağın eteklerine doğru kayması sonucunu doğurur. Böylece başlangıcında fazla büyük olmayan bir kütle aşağılara indikçe büyür ve önüne gelen ufak tefek engelleri de sürükleyerek dağın eteklerine iner. Çığ, önüne rastladığı engelleri, büyüklüğü ve sürati nispetinde tahrip etme gücüne sahip olduğu için çok tehlikelidir.