Tesadüf bu ya!

[FuLYa_nL]

TESADÜF BU YA!

Kopenhag''da bir genç doğum kliniğine girip da­nışmaya başvurdu:
— 48 numaralı odada
yatan genç kızla görüşmek
istiyorum.
Nöbetçi hemşire sordu:

• Hay hay! Siz nesi oluyorsunuz hastanın?
• Ben mi? Erkek kardeşi?

Bu sırada hemşirenin yanında duran hanım hemen atıldı:
— Öyle mi? Çok memnun oldum tanıştığımıza. Ben
de annesiyim...


AYNI YERDE

Temel uzun zamandır gör­mediği arkadaşı Cemal''le İstanbul''da karşılaşır:

• Uşak nasilsun pakayum?
• İyiyum...
• Çocuklarun nasuldur?
• Onlar da çok iyidur...

— Ha karin nasuldur?
Temel böyle sorunca Cemal''in birden yüzü deği­şir... Temel arkadaşının karısının geçen yıl öldüğünü ha­tırlayıp hemen şöyle der:
— Yani aynı mezarda mi yatayii?


DAYAK YEMEKTEN IYI

Karadenizli vapur acentasına gitti:
— Biz vapuru kaçirduk, başka
vapur bulur misunuz?, dedi.

• Kaç kişisiniz?
• Yediyuz.
• Acenta yetkilisi bu kadar müş­
  teriyi kaçırmamak için hemen yeni

bir vapur istedi. Vapur geldiğinde Karadenizli ve arka­daşları rıhtımda toplanmışlardı. Ama nedense fazla ka­labalık değillerdi. Görevli sordu:

• Hani yedi yüz kişiydiniz?
• Doğridur, işte pir, içi, üç, dört, beş, altı, yedu.
  Toplam yediyuz da..., dedi Karadenizli.

Kafası attı acenta yetkilisinin. Karadenizliyi bir gü­ zel dövdü ve:
— Eğer, bir daha (i) yerine (u) dersen; canına oku­
rum... dedi.
Aynı Karadenizli birkaç gün sonra bir bakkala gitti. "Bana bir mim verin..." dedi.
Bakkal anlayamadı, birkaç kez tekrar ettirdi, sonra eliyle göstermesini istedi. Karadenizlinin işaretine ba­ kınca:

• Yooo, o mim değil mumdur, dedi.
• Olsun, mim demek, dayak yemekten iyidir, dedi
  Karadenizli.