Üç Adam..

[alaraa--]

Hayatta, politikada, ilimde üç tip “Adam” var: “Fikir Adamı”, “Bir Fikrin Adamı”, “Fikrinin Adamı”...

Bunlardan birincisi; Fikir Adamı, hep düşünür. İyi de düşünür kötü de düşünür. Aklının bütün imkânlarını düşüncenin emrine vermiştir. Ama aklı neyin emrindedir? İşte o sonradan belli olur.

Bununla beraber düşünce daima aklın işidir ve bunun içindir ki düşünen düşman bile düşünmeyen dosttan daha faydalıdır. Ama bu da gösteriyor ki Fikir Adamı her zaman dost olmıyabilir. Gerçek, Fikir Adamının bir fikre bağlanması ile ortaya çıkar.

O zaman karşımızda sadece bir “Fikir Adamı” değil, aynı zamanda “Bir Fikrin Adamı” vardır.

Onun düşüncesi bir fikrin emrindedir ve bu fikre yenilikler katar. Bir düşünceye bağlanan fikir adamları sayesinde o düşünce daha derinleşir, daha güzelleşir ve üstelik hareket haline gelir, yani tatbik kabiliyeti kazanır. Yalnız, bu tatkbikatın muvaffak olması için fikir adamının “Bir fikre bağlı” olması da kâfi değildir. Başarı için, bir fikre bağlı fikir adamının tam bir fikir ve hareket bütünlüğü içinde yaşaması “Fikrinin Adamı” olması gerekir.

Biz, en çok bu değerlerin hepsine sahip bulunan bu sonuncu “tip”e muhtacız. Şüphesiz, insan değişen bir şeydir. Fakat değişiklik düşüncede istikrarsızlık halinde değil, gelişme halinde olmalıdır. Bu gelişme “Fikrinin Adamı” için kuvvettir. Bu kuvvete sahip olan fikir adamının düşüncesi sirayet edici özellikler taşır. İnsanoğlu, kendinsine telkin edilmek istenen fikirlerin sahibini tanımak ister ve onun şahsiyetiyle yakından ilgilenir. Bu ilgi fikir adamını da halka ve düşünce disiplinine yaklaştırır. Bu, her taraf için kurtarıcı olur. “Fikir Adamı” “Bir Fikrin Adamı”na, o da “Fikrinin Adamı”na doğru bir gelişmenin basamaklarına tırmanır.

İlimde de, politikada da, san’atta da esas unsur, bu “tip âsaleti”nin gerçekleşmesidir.

“Sibernetik” bilimi insan bedeninin homeostatistik bir sisteme, doğal bir denge ve kontrol sistemine sahip olduğunu tespit etmiştir. İnsan ruhu, düşünme yeteneği ve bir siber sistem olarak aklın denge ve kontrol mantığı içinde geliştirilmeye yatkındır. Siber Felsefe’mizin insana bakışı bu açıdan değerlendirilmelidir