GüL`Den UmutLaR

[GuLCe]

Sana güller gönderdim.
Gül bahçelerimden, kan rengi,

Çiçekler gönderdim.
En sarp dağlarımdan,
Uykusuz gecelerimle,
İşlenmiş ve büyümüş
Hasret kokan,
Gözyaşı damlayan,
Umut yüklü çiçekler,
Ve sönmeyen bir kor ateş;
Gibi yakıcı sevdan,
Aslında güllerimi,

Sen geç kalmış bir,
Ezgimiy'din neydin ?

Karlar yağıyor,
Rüyalarıma,özleyişlerime,
Bir zaman ikimizi alıp;
Götürmeliydi diyorum,
Yastığımın altında bir hüzün,
Gönül kapılarımda bir nakış,
Ve alnımda,
Bir kader gibi duruyorsun.
Aslında çiçeklerimi,
simdi

Bilmem kaçıncı geceyarısından sonra;

Yine ismini ciğerlerime çekiyorum.

Bin yıllarca ötedesin,

Ulaşılmaz uzaklıklığın
Bütün acılarımı yüklendim.
Tek başımayım, yalnızım,
Dile gelmez;
Sevdamın sükutunda dudaklarım,
Aslında uykusuz gecelerimi,

Yine seni yine sensiz yaşıyorum.

Kar düşmüş bir kış sabahında,

Suskun bir ceylan duruşun,

Bakışın acı ve buruk,

Gözlerin sessizce;
Bir volkan patlayışında infilaksız,
Ve gülüşün;
hasretinin acisini
Ak bir güvercin ağlayışında, duraksız
Şuracığımda, yüreciğimde bir kurşun,
Aslında hasretimi:

Saklambaç mı severdin çocukluğunda?

yani basimdasin..

Irak iklimlere mi sevdalandın?
Yıllarca ötedesin,uzaktasın.
Her gün yollarına düşüyorum,
Derme perişan...
Ve deliler gibiyim kederimden.
Aslında ben umudumu;

Birazdan yatağıma uzanacağım ,

Başım resimlerine düşecek gece yarısında

Ve her gece yarısında olduğu gibi,

Parmak uçlarımdan tutuşacağım.

Ama sensizim sen yoksun,
Kahredecek beni, bu sensiz şehir,
Kaldırımlar anlamıyor derdimden,
Bir kurşun gibi delerek geçiyor,
Sevdan yüreğimden...
Sen yanıbaşımdasın,
Binlerce yıl ötedesin uzaktasın,
Hala adını ciğerlerine çekiyorum.
Aslında güllerimi,çiçeklerimi,
Uykusuz gecelerimi
Ve Hasretimi